HeyLady en Corona

13 maart 2020, een datum die weinig ondernemers zullen vergeten. Zo ook bij HeyLady. Ik opende die ochtend mijn mailbox : op één uur tijd waren alle bevestigde opleidingen en afspraken in mijn agenda geannuleerd of uitgesteld (zeker tot na de zomer).

Wat er op zulke momenten door je heen gaat, is een pure tsunami aan vragen en emoties : van onbegrip, verslagenheid, ongeloof tot boosheid en angst. De eerste week van de lockdown is een ware mallemolen geweest. Collega-ondernemers bevestigden deze toestand. Vooral het niet weten en de onduidelijkheid zorgde voor vreemde gedragingen.

Wat nu? Doorgaan. 

Na verloop van tijd ervaar je als ondernemer een soort van overlevingsdrang. Je bent ondernemer geworden om te blijven doorgaan. Dus je gaat op zoek naar creatieve oplossingen en begint out of the box te denken. Hoe gaan we deze periode aanpakken? Wat gaan we doen? Hoe gaan we dit oplossen? Wat zijn mijn opties?

De voorbije weken heb ik gemerkt dat er veel ondernemers op heel creatieve manier met de situatie omgegaan zijn. Er zijn ook heel moeilijke knopen doorgehakt. Tijdelijke werkloosheid voor medewerkers aanvragen, banken consulteren om uitstel van de periodieke terugbetaling van de lening aanvragen, rekenen om deze periode financieel te overbruggen. De economische impact is zwaar en hoe dit zich zal vertalen op sociaal vlak is nog maar af te wachten. Werkgevers en werknemers worden allebei getroffen. Ook al wordt dat niet altijd zo gezien

Een reële angst over wat komt – zoeken naar duidelijkheid

We zijn nu aan de vijfde week toe. Je voelt dat er heel wat onduidelijkheid heerst. De eerste weken waren nog fijn. Het zonnetje scheen, we konden wandelen of fietsen. Je had de tijd om al het achterstallige werk in te halen. Maar nu staan alle dossiers op orde en is alles opgeruimd. We hebben zelfs een vals gevoel van vakantie gehad met het zonnetje die zo aanwezig is.

Ik merk dat er heel wat begint te leven bij de ondernemers. Door de onduidelijkheid worden we lastig. De ene winkel mag wel open, de andere niet. In die provincie is dat toegestaan en bij ons weer niet. Politiekers spreken zichzelf tegen. We beginnen stilaan de sociaal-economische impact te zien van deze crisis. Elke ondernemer stelt zich nu de vraag: ‘Hoe ga ik dit overleven’? ‘Hoe lang nog’?

Het is een heel lastige balans om onze gezondheid tegenover de economische belangen te zetten. We weten allemaal als hard werkende Vlaming wat er ons te wachten staat na deze crisis. We zullen een tandje moeten bijsteken om dit weer recht te trekken.

En dan komen nieuwe inzichten

Alleen merk ik op dat deze crisis op menselijk vlak heel wat in beweging heeft gezet. Er zijn meer en meer ondernemers die zich vragen stellen over de snelheid en de hoge druk waarmee er moest gepresteerd worden. En of het wel nodig is om met een razend tempo het ene na het andere succes te behalen. Het valt me op dat er meer ondernemers zijn die zich bewust geworden zijn dat het ook anders kan. Slimmer werken, minder stress, minder meetings, thuiswerken, balans werk & privé. Het is een belangrijk gegeven om toch even stil te staan.

Hoe gaan we het dan aanpakken? Gaan we terug naar hoe het was voor de Corona crisis? Ik vermoed dat dit niet meer mogelijk is. Er zullen heel wat aanpassingen gebeuren in het ondernemerslandschap. En ik hoop dat elke ondernemer hier de nodige menselijkheid aan de dag legt. Het menselijke kapitaal zal nog nooit zo belangrijk geweest zijn. Misschien is het een goed voornemen om de medewerkers mee aan tafel te laten zitten en samen naar een nieuwe duurzame manier van werken te evolueren.

We kunnen voor een nieuwe stroom van ondernemen zorgen als we samen bereid zijn om de lessen die deze crisis ons geleerd heeft, mee te nemen. Het zou een echte zonde zijn om deze nieuwe inzichten overboord te gooien en terug te grijpen naar de oude structuren. Want laten we eerlijk zijn, echt werken deden deze structuren niet meer. De werkdruk was nog nooit hoog geweest, het cijfer van de langdurige zieken was navenant. De work-life balans was ver te zoeken. Dus waarom zouden we daar aan vasthouden?

Nooit meer ‘terug naar het oude’

Het is mijn diepe wens dat we, na het wegnemen van de onduidelijkheid en de heropstart, zullen stilstaan bij een nieuwe vorm van ondernemen. Oude modellen durven loslaten en kiezen voor een nieuwe menselijke strategie waar diversiteit en menselijkheid voorop staan. Medewerkers betrekken en hen vragen om mee te denken.

Als ondernemer mag je bouwen op je mensen. Met je hele equipe op zoek gaan naar nieuwe structuren waar iedereen tevreden mee is. Misschien frons je het voorhoofd bij het lezen van deze blog en denk je dat het te ver gezocht is om samen naar oplossingen te zoeken. Mogelijk ben je van mening dat het veel eenvoudiger is terug te grijpen naar hoe het vroeger was om snel een nieuwe doorstart te maken. Denk dan eens aan hoe jouw medewerkers deze periode hebben ervaren.

Door de mogelijkheden van telewerken te ervaren, efficiënter te kunnen werken doordat er minder meetings waren, zijn er ook hier nieuwe ideeën ontstaan over hoe het anders kan.

Hoe het zal zijn na de Corona crisis, dat weet niemand. Denk terug aan het moment dat je ondernemer bent geworden en denk creatief na over de nieuwe manier van werken. Betrek jouw mensen en vooral #staysafe.

Nood aan een babbel? 

Wil jij het na Corona anders aanpakken? Wil je een nieuwe weg inslaan op professioneel of privé vlak? Neem contact met me op. Dan plannen we een virtuele babbel in.

Zelf je inzichten of ervaringen delen? Vertel het ons in een reactie op deze blog.

Wat denk jij ervan?

Voel je vrij om bij te dragen.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *