De ochtend van de doorbraak: waarom ben ik niet gelukkig?

Ik sta ‘s morgen op, kijk rondom me en slaak een diepe zucht. Ik sleep mezelf naar de badkamer en terwijl ik in de spiegel kijk, merk ik op hoe slecht ik me voel. Steeds meer grijze haren zichtbaar, rimpels die steeds meer uitgesproken worden, dat buikje dat niet wil verdwijnen. Ik geef vlug een zoen aan mijn man. Een vage glimlach maar toch met de gedachte: ‘Vind jij mij nog aantrekkelijk’? Ik zou perfect gelukkig kunnen zijn, en toch…

Na mijn ochtendritueel schuifel ik naar mijn kleerkast en ik staar naar een volgeladen kast. Cliché, inderdaad, want in die overvolle kleerkast vind ik toch niets om aan te trekken. Ik kies met een diepe zucht mijn outfit van de dag. Iets waar ik me redelijk comfortabel voel en vooral een outfit waar ik zeker niet te dik mee ben. Ik kom naar beneden en neem plaats aan de ontbijttafel, drink mijn koffie en een shake. Ik kijk naar buiten en staar naar mijn perfect aangelegde tuin. Wederom een diepe zucht. Door het stijgende lawaai in de keuken, weet ik dat de dag tot leven komt. Een nieuwe dag, een nieuw begin… Ja ja.

Wat scheelt er toch met mij?! Ik heb alles: een lieve man, kinderen die het goed doen in hun leven, toffe vriendinnen, een zaak die goed bloeit, een kleerkast vol met de nieuwste mode, we gaan op reis, we bezoeken de leukste restaurants en toch…

Een vreemd beest knaagt diep in mijn binnenste. Ik heb alles en toch ben ik niet gelukkig…

Annick Heyman HeyLady blog gelukkig zijn

De innerlijke criticus houdt je tegen om gelukkig te zijn.

Als ik heel eerlijk ben, is het eigenlijk nog niet zo lang geleden dat ik mij zo voelde. Ik was rot verwend in het leven en toch voelde ik me niet voldaan. Geen geluksgevoel. Niet content. Leeg, een bodemloos vat waar je van alles, materieel, kon blijven instoppen en waar ik niet door bevredigd werd.

Toen ik me bewust werd van dit proces, ben ik diep in mezelf gaan graven. Want het intrigeerde me dat ik zo verwend was in het leven en me toch niet voldaan voelde. Op een heel nuchtere en kritische manier ben ik naar mezelf gaan kijken. Het eerste wat gebeurde is mijn innerlijke criticus die natuurlijk direct in gang schoot. Hij schold me uit voor verwend nest en “miss nooit content”. Maar hier kwam ik geen stap dichter bij de oplossing.

Dus op zoek naar een andere aanpak. Ik ben ten rade gegaan bij mijn vriendinnen en heb gevraagd of zij dit ook herkenden. Voor een paar was dit fenomeen herkenbaar en een aantal anderen waren nog in de ontkenningsfase. Dus ik was al niet alleen, oef! Maar waar kwam dit dan vandaan? Was het de sociale druk die ik mezelf oplegde, of omdat ik altijd streef naar meer en beter? Of misschien kwam het door de sociale media en dat ik me vergeleek met andere vrouwen die een perfect leven leiden?

Gelukkig leren zijn is je bewust worden van wat er WEL is.

Ik kon op zoek blijven gaan naar de oorzaak maar dat loste mijn gevoel van ongelukkig zijn niet op. Dus nieuw actieplan. Ik dacht bij mezelf, Annick, je bent een coach. Coach dan toch jezelf. Ik ben dan maar met mezelf in gesprek gegaan. Heel open en eerlijk! En hoe groot het gevoel van ongelukkig zijn ook was, hoe simpel de oplossing was.

Ik kwam tot de vaststelling dat ik een negatieve bril op had. Ik keek alleen maar naar de dingen die ik niet had. De dingen waar ik me tekort in voelde gedaan. Ik had een diepe focus op gemis, tekort komen en ik leek me alleen maar te concentreren op de dingen die niet goed liepen. Daar word je natuurlijk niet vrolijk van.

Ik heb mezelf uitgedaagd om mijn bril proper te maken en te gaan kijken naar wat ik wel allemaal in het leven heb. En ja, hoe eenvoudig dit ook klinkt, het maakt echt een verschil. Door elke dag bewust op te schrijven wat ik WEL allemaal krijg, ervaar of beleef, is mijn hele ingesteldheid beginnen veranderen. Op het einde van de dag ben ik content. Want ik heb een heleboel leuke en aangename ervaringen opgedaan. Ik ontmoet leuke mensen, ik heb toffe klanten, mijn kinderen doen het fantastisch in het leven en mijn man, dat is een schat!

Als ik merk dat ik nog eens aan het zuchten of “kreften” ben, dan heb ik nu de reflex aangeleerd om me de vraag te stellen: ‘Annick, wat is er wel’? Een simpele vraag met een grote impact. Je voelt je instant gelukkig want je focus ligt op de positieve dingen.

Schrijf iedere avond op welke dingen jou gelukkig hebben gemaakt.

Ik daag je uit om een tof schriftje aan te leggen en elke dag af te ronden met op te schrijven waar je content mee bent. En merk gewoon dat er een glimlach op je gezicht verschijnt als je daaraan denkt. En als je ’s morgens opstaat, zijn die rimpeltjes er nog maar, who cares? Daar bestaat toch botox voor? 🙂

Dus lieve Lady, zet jij je roze bril op? Of maken we samen jouw bril proper? Dan gaan we samen op zoek naar wat jou gelukkig maakt! Vertel me jouw persoonlijk verhaal of doe mee aan onze webinar om je innerlijke criticus aan te pakken!

Wat denk jij ervan?

Voel je vrij om bij te dragen.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *